De Char de Bataille B1 was de belangrijkste gevechtstank die door het Franse leger werd gebruikt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het oorspronkelijke ontwerp werd halverwege de jaren twintig bedacht (veel toegepaste technische oplossingen, zoals de grote zichtbare sporen, zijn inderdaad typerend voor die periode), maar het werd pas halverwege de jaren dertig op eenheden ingezet. Hij is stevig en massief en werd in zijn bis-versie verbeterd om de prestaties en operationele capaciteiten te verbeteren. Het was bewapend met een 47 mm koepelkanon en een 75 mm houwitser, geïnstalleerd in een kazemat aan de voorkant van de tank. Hoewel het over het algemeen een goede tank was voor die periode, werd de Char B1 bis ingezet ter ondersteuning van infanteriedivisies in plaats van in autonome pantsergroepen die tijdens de campagne van 1940 in Frankrijk voor meer operationele flexibiliteit tegen Duitse pantserdivisies zouden hebben gezorgd.